de stroom …

soms gebeuren er in je leven net de dingen die geen toeval meer zijn.

dit weekend was zo een weekend.

gisteren kreeg ik de echte diepere betekenis van deze gebeurtenissen tijdens een sessie bij een light body begeleidester, Hermine.

het is een stroom van moeders energie…

ik schreef er een blog over op wolfsvrouw

wolfsvrouw.wordpress.com/2017/10/18/de-stroom/

86fb31d6affc875513e434f1d8911bfb--redbud-trees-flowering-trees

ik vond er een gepaste song bij…

“Redbud Tree”

Hunted down, I came upon
A place of ferns and grass
Gathered to a redbud tree
And now their footsteps pass
Where I crouch in dread
Discovery my certain death
Her leaves reaching for my head
As I suspend my breath

Redbud tree, shelter me, shelter me
Redbud tree, shelter me, shelter me

Those days of fear are gone
Yet I am pledged to her
As to my only one
My lovely protector

Redbud tree, shelter me, shelter me
Redbud tree, shelter me, shelter me
Redbud tree, shelter me, shelter me
Redbud tree, shelter me, shelter me

 

deze blog is een vervolg op de blog van gisteren,

esthercuyvers.wordpress.com/2017/10/17/op-een-punt-komen/

nogmaals dank ik mijn vriendin waardoor ik dit belangrijk anker punt in mijn leven heb mee mogen beleven – eigenlijk ook wel een door haar heb mogen beleven –

dankjewel K x veel kersenbloesems !!!

Advertenties

op een punt komen…

All-focus– op een punt komen waar je kruin de vrijheid krijgt –

ik drapeerde mijn sjaal rond mijn schouders nadat ik de zin van inzicht hoorde…

waar het hart haar ziel raakte en de mijne ook….

ik opende daarvoor mijn armen om de hulp te bedanken!

All-focus

2 dagen na Savita, heb ik nog steeds mooie herinneringen.

mooie, omdat als ik met dierbare werk, het me steeds ook veel geeft. het geeft me levens’licht’.

het raakt mijn ziel. het raakt ook mijn gevoel, het raakt zeker mijn ziel, omdat het werken is vanuit mijn hart, mijn ziel en de liefde voor het leven van ons samen.

de twee laatste dierbare vrienden waarmee ik mocht werken gaven me onwaarschijnlijke kracht, en vertelde me waarin ik nog mocht groeien in de ruimte die zij mij gaven!

dankjewel !

Lieve vrienden !

 

een voor en na !

All-focus

straf, ik heb een voor en na – weekend  – mogen beleven !

ja ik heb het mogen beleven! op vraag van een vriendin ben ik meegegaan op weekend. we hebben samen gewerkt, in twee hele boeiende sessies waar we in dit weekend wel tijd hadden om langer en intenser te werken. heerlijk dat je dit mag doen als begeleider van de sessies.

de volgers weten dat ik zenuwachtig was en reuze benieuwd. ik zal eerlijk zijn ik had de sessies niet uitgeschreven op papier en dat had ik graag gedaan voor ik vertrok. ik had graag nog wat boeken gelezen over het thema van de sessies voor ik vertrok…

in mijn hoofd had ik alles wel klaar…

en dan vertrekken! naar Sativa yes yes yes ! ik kan nu eerlijk zeggen het is me hartelijk bevallen, een heel weekend tussen de Nederlanders zitten met mijn vriendin, het was echt plezant. in een centrum dat zo uitgestrekt is dat er in mijn beleving geen ‘einde’ aan kwam, kamers die opengaan en telkens er een jaren 70 inkijk gaf. heerlijk, het Sativa huis van fantasie en harmonie dat openging.

mensen, mannen en vrouwen die hun hart volgde, praktische overwegingen om er te verblijven, rusttijd opnamen, kwamen verkennen, een training kwamen doen, en weer verder gingen.

de natuur was dit week -end prachtig ‘goud groen’, met de geur van een herfstbos en een klaterend beekje. – helaas ook een platte vuur salamander –  een prachtige moestuin met een fantastisch terras…

ja ja, ik ben verkocht !

verkocht dat ik die dagen mocht doen wat ik heel graag doe, verkocht omdat ik een beeld voor mijn ‘heling’ nooit zal vergeten – ik kocht een prachtige rode wollen meditatie sjaal -, sloeg die om op een heel mooi moment toen de afsluitstuk van onze laatste sessie was afgelopen. het was alsof iemand anders die sjaal om mijn schouders drapeerde…

een prachtig heerlijk gebaar, waar ik veel aan heb gehad…

meer nog, mijn vriendin had me gezegd dat ze in de uitgebreide bib, het boekje had gelezen – mama luister je – . we waren het gaan zoeken op de eerste avond, vonden het na elke dag zoeken, nadat ik mijn warm rood gestreepte sjaal – de kleur van de basis chakra – had gekocht (die ik ook al op de eerste dag had zien hangen) en mijn vriendin ook een sjaal kocht met in het blauw – de kleur van haar helder blauwe ogen.

we gingen opzoek naar de chakra kleur van haar sjaal, – de keel chakra – het boekje stond bij de chakra’s en aura’s !!!!

mama luister je – een boekje dat ik al heel lang wenste te lezen en nu de kans had om te lezen. ik heb het in de late avond en vroege morgen helemaal uitgelezen, het voelde als thuiskomen. ik legde het neer en zei, dit is mijn job !

het was alsof iemand anders die sjaal om mijn schouders drapeerde…’

we gooide de stenen weg, gingen roepen, stappen, door de bergen en dalen, genoten en besloten, dat de tranen er best mogen zijn. we beschreven, maakte familieopstellingen, stapte met het verhaal door 6 stappen, schreven sleutelwoorden op. samen deden we het op een berg waarop Sativa staat?

en mijn sjaal, die blijft voor mij heel dierbaar, voor mij persoonlijk een stap naar mijn levenslicht…

All-focus

nooit ga ik dit vergeten

ik dank mijn vriendin om het vertrouwen en de openhartige zorgzame momenten.

  • dankjewel lieve schat om dit met me te delen !

we gaan samen nog terug! en dan om te genieten in de zon – heerlijk moment ook –  wij verdienen elk jaar een mama uitje ! of zoals onze zoon het melde deze morgen

” mama jij mag ook vier dagen gaan hoor !!!” K we gaan dit dus doen hé !!!!

IMG_20171015_210227_266

wat was mijn – voor en na – nu?

  • de sessie die ik nu mag begeleiden met mensen waarmee Ik kies om mee te werken zijn stuk voor stuk heel intens en zeer in zichtrijk.
  • het voelt voor mij als ‘mijn hart dat spreekt’
  • dit mogen beleven is één van mijn levensdoelen

dit weekend was zeker een voor en na, ik mocht echt bewust kennis maken met een bijzondere kracht IN mezelf.

in de natuur van mezelf en in de natuur van de plaats waarin ik ben.

het was alsof iemand anders die sjaal om mijn schouders drapeerde…’

dankjewel voor de heerlijke sessies mee reizigers !!!

– trouwens de laatste sessies die ik mocht begeleiden vergeet ik nooit mee ! bijzondere momenten ! heel in zichtrijk ! – hier en daar…

IMG_20171016_132721

de plaats waar we verbleven in een goed bed en goede kamer, met goed vegetarisch eten en wonderlijke kamers is

http://www.savita.nl/

ik ga terug dat staat nu al vast !

 

 

de verhalen van ons leven

het is een boek – de verhalen van ons leven – verander je zelfbeeld en verbeter je bestaan.

het is geen simpel boek, er is wetenschap gekoppeld aan gebeurtenissen en oefeningen… ik heb het ooit gekocht, ben er beginnen in te lezen en ben niet ver geraakt, omdat ik niets met de gebeurtenissen had, toen…

nu dit weekend ga ik met een vriendin weg. de natuur van Duitsland in. ik weet dat we 3 uur moeten rijden. verder dat ons verblijf een gezondheidscentrum is dat Sativa noemt en de rest laat ik gewoon op me af komen.

ik heb mijn verhaal, zei heeft dat van haar. de nadruk dit weekend is haar verhaal, en onze gezamenlijk verlies van zwangerschap. dat van mij ver in het verleden, dat van haar 9 maanden geleden.

ik ben gaan wandelen daarnet, graag had ik wat helderheid gekregen, ik heb alleen plezier op gedaan. alleen wandelen met de vraag die steeds terug kwam, de verhalen van ons leven…

deze morgen las ik een geweldige quote

22310354_1840362166275648_8517032754189432031_n

ik weet dat herinneringen veel impact op mezelf hebben, en plots besefte ik dat ik het afgelopen jaar wel degelijk ‘afstand’ van de beladenheid van mijn herinneringen heb kunnen doen. de beladenheid is er af van mijn herinneringen. de beladenheid was een berg, nooit had ik die berg kunnen opklimmen met die ballast op mijn rug.

nu wel. het gaat voorbij ! ik heb die ballast één voor één uit mijn rugzak genomen, gecomposteerd en weer verder gestapt…

ik liep daarnet door een ‘hoopje’ van een andere hond, bijzonder onaangenaam, ik heb mijn schoenen terug schoon gekregen door gewoon te blijven wandelen, gewoon blijven wandelen, extra kilometertjes door het mulle zand, in de zon, met een prachtig landschap.

dat was het afgelopen jaar ‘ het verhaal van mijn leven’.

en dit weekend, ja ik moet zeggen ik ben weer wat onwennig, zoals de vorige keer toen ik met haar enkele sessies begon te bewandelen. het liep vlot, en dat gaat dit weekend ook zijn…

laat die verhalen maar komen…

die van mij zijn gecomposteerd, ik kan ze nu gewoon bewandelen, hop die berg op en er weer gewoon af…

All-focus

All-focus

All-focus

All-focus

en het boek, wie het boek wil, laat maar een seintje, ik stuur hem op !

 

de Wandelen – Tag van vandaag

All-focusde Wandelen-Tag

ik heb de wandelen – Tag overgenomen van Mooi leven By de Gans (ja ik ben een fan van de Gans) . ik ben gaan wandelen deze week, vroeg net na het afzetten van onze zoon op school. Eindelijk nog eens een wandeling, met ons Fien.

Waarom wandel je?

om mijn hoofd leeg te maken, zeker om energie te krijgen van het wandelen. ons Fien zien rond crossen op de heide is echt een plezier.

ik wandel vooral om me in beweging te houden, te genieten van de natuur, de frisse wind en de wolken die overdrijven.

All-focus

Wanneer wandel je?

ik wandel graag in de voormiddag, wanneer de dag aan zijn dagtaak begint. ik wandel minder graag als het frisse wind is, dan tranen mijn ogen, maar daar heb ik ook een oplossing voor gevonden, ik draag dan mijn hoed, met een brede rand. ons Fien weet goed wanneer die bovenkomt, ook bij regen, ze gaat toch mee…

Waar wandel je het liefst?

geen twijfel mogelijk, ik ben het liefste in de Keiheuvel in Balen. het is mijn habitat, trouwens al van kind af. het vliegveld geeft een mooi uitzicht en ik kan goed in de verte kijken, naar de wolken. maar ook door het mulle zand, op en neer op de zandheuvels tussen verschillende biotopen op een redelijke afstand.

All-focus

Wandel je samen of alleen?

ik wandel het liefste met mijn gezin, maar alleen genieten is ook hemels. Soms wandel ik nog eens in groep, of wandel ik om gesprekken met iemand te hebben, maar in deze tijd meer met mijn gezin en familie.

Wat is voor jou het perfecte wandelweer?

als de zon er is, of gaat komen en er niet te veel wind is. in de Keiheuvel kan de wind over het vliegveld serieus waaien, dan ‘pas’ ik, dan wandel ik graag in het bos vlakbij ons huis.

Wat neem je mee tijdens jouw wandeling?

niets, soms een telefoon, soms een extra sjaal, en soms een verrekijker. als we met het gezin gaan wandelen altijd de verrekijkers en dikwijls de telescoop. altijd onze westie!

Wat is jouw wandeltempo?

mijn tempo, stap voor stap!

Op welke schoenen wandel je?

All-focus

ik ga met halfhoge gewone stevige schoenen, alleen als het zand heel mul is trek ik mijn bergschoenen aan. wel steeds met wandel sokken ik wil niet graag schuiven in de schoenen.

Wandel je het liefst verhard of onverhard?

All-focus

in het mulle, zachte verharde zand maar ook op een aangelegd rolstoel pad

All-focus

Wanneer is een wandeling voor jou geslaagd?

wanneer ik voldaan ben tijdens het wandelen, wanneer ons Fien zich heel goed geamuseerd heeft, wanneer de zon mijn snoet even verwarmd heeft, wanneer we de andere twee westies – tommy en witse – en zijn baas(jes) hebben gezien.

wanneer we met ons gezin een vlinder, libel, vogel hebben kunnen bekijken, wanneer we gezellig keuvelend heel de wandeling hebben doorgestapt. wanneer het weer, de kleuren, de geuren en het uitzicht mooi is.

en natuurlijk, wanneer we nadien iets lekkers kunnen eten thuis of ergens waar we het kennen en of echt laten verrassen.

zo hebben we één van onze laatste wandelingen een ontdekking gedaan waar we nu nog deugt van hebben https://www.musica.be/nl/formats/klankenbos

een heerlijke gezinswandeling, met nadien een lekkere simpele croque monsieur…

maar ook een vaste wandeling is in het Prinsenpark te Retie, de vaste uitvalsbasis van mijn man die daar zijn hoofdkantoor heeft.

https://www.provincieantwerpen.be/aanbod/dvt/prinsenpark.html

All-focus

Liebster Award ! Yes hier gaan we !

Liebster_10_17-e1507050801798

niet te geloven ! het was echt even in de ogen wrijven deze morgen.

ik ben genomineerd door Mooi leven By de Gans http://mooileven.org/liebster-award-3/ en wat kan ik meer zeggen dat ik blij ben met die eer! dankjewel lieve schat !

genomineerd zijn om mijn beginnende blog te steunen. ja dat is leuk. leuk omdat ik ondertussen al 4 jaar blog, maar niet elke dag, nu sinds een jaar en 2 maanden wel. eigenlijk ben ik een groen gekleurd groentje dat nog steeds met plezier een gratis blog pagina heeft. groeien mag hoor, graag schrijf ik voor lezers die ik kan inspireren. op een heel éénvoudige manier, de manier die gewoon bij My life past.

ik heb nog heel veel te vertellen aan jullie, dingen die jullie nog niet weten. ik ben er klaar voor hier gaan we…

  1. op een grote ommekeer in mijn leven besloot ik om terug naar mijn basis in mijn leven te gaan. ik maakte een lijstje in mijn hoofd van de belangrijkste en levensnoodzakelijke bezigheden in mijn leven. als eerste kwam daar – wandelen uit – als tweede – in de natuur – als derde met liefde voor de natuur – ik deed wat ik moest doen en werd lid van ‘de wielewaal’ de plaatselijke natuurvereniging.
  2. ik ging naar de wandelingen en ging ook mee roofvogels tellen op trek. ik kreeg van mijn vader een klein maar goed Canon verrekijkertje en ging gewoon bij de oudere rotten van het vak staan. daar staan met 100.000 vragen en roofvogels leren kennen vonden die ‘oude rotten in het vak’ wel fijn zo een frisse dames wind…
  3. ik leerde de on – toegankelijke natuurgebieden kennen van onze streek, ik wandelde meer dan 10 kilo eraf.
  4. op een wandeling zag ik twee broers mee wandelen, de stemmen kwamen overeen, ze stapte samen naast elkaar en gebruikte elkaars telescoop.
  5. één van de twee zag ik opnieuw op een cursus paddenstoelen in de herfst. tijdens een wandeling hoorde ik dat er glimwormenwandeling was in de most in Balen.
  6. de glimwormen wandeling, ik stond daar met mijn nieuwe laarzen aan te lachen en te hopen op zijn aanwezigheid. (mijn vriendin had gezegd dat ze me nog nooit zo verliefd had gezien en drukte op mijn hart om me – niet té te zijn – als ik hem terug zag).
  7. ik stond daar, zag zijn vuile Opel aankomen rijden net op tijd, zag zijn vuile laarzen eerst uitstappen… we belande in de zelfde auto om naar het natuurgebied te rijden. in de auto hadden de mede reizigers met hem een gesprek over websites en computerprogramma’s… innerlijk dacht ik – oei die zoek ik niet –
  8. toch bleek hij interesse te hebben in die ‘frisse wind’ wat een geluk dat hij een groot hoofdlicht droeg en onze de weg belichte door het moeras ! heel de wandeling naast elkaar gelopen al pratend en luisterend naar de mooie nachtgeluiden van de bosuilen, het vrouwtje en het mannetje.
  9. later ging ik met hem en andere mee naar de kust vogels kijken, winter was het. ik reed met mijn rood R. 4 – tje naar zijn adres… ik kwam voorbij een villa, reed even verder want ik was heel verbaasd, twijfelde even om mee te gaan, maar draaide terug en stopte. zijn vader kwam vroeger naar buiten om zijn krant te halen en begroete me voor het eerst.
  10. nu zijn we bijna 10 jaar getrouwd en 17 jaar samen.
  11. ja hoor, ik heb mijn man leren kennen in de nacht tussen de glimwormen van De Most. wie kan dat zeggen !!!
  12. en ja we zijn nog steeds verliefd, verliefd op de natuur, de vogels en de gezamenlijke natuuruitstappen met ons gezin !!!

Wat ook niemand weet is dat?

  • ook met een Citroën rijden een oude C5 met weinig kilometers. heerlijk groot.
  • in een klein bescheiden woning wonen met rondom een tuintje, maar wel ingesloten wonen.
  • wij dromen om nog meer in de natuur te gaan wonen, maar wel dicht tegen een dorp, waar de bakker, de slager, de groenten boer en een goed restaurantje is.
  • dat we eigenlijk nogal gesteld zijn op onze rust.
  • dat ik niet graag aan de schoolpoort sta, maar wel graag een kleuter in mijn armen neem na de school.
  • dat ik heel graag alleen ben, heel graag, dat dat zelfs nodig is voor mij.
  • dat niet zonder radio, muziek en tv kan.
  • dat ik een grote camper liefhebber ben aan het worden en stiekem droom van een woonwagen op wielen.
  • dat ik aan de zee een extra rust verblijf wil ooit in mijn leven.
  • mijn lievelingsvogels zijn zwaluwen, kraanvogels en wouwen.
  • ik echt niet van voetbal houd !
  • ……………………………..
  • ja nu ga ik stoppen anders kan ik niet meer stoppen !

All-focus

ik zo het liefste mijn prachte westie heb.

en zo het liefste ons florijntje zie…

Oké ik heb de LiebSTER gekregen, nu is het aan mij om deze ster door te geven. ik lees graag andere blogs. heel graag geef ik de Liebster award door aan;

https://natuurbeleven.wordpress.com/

Natuur beleven is een blog van Vivapo een vrouw die ik heel in het begin online heb leren kennen. Vivapo is bezig met al het mooi dat ik ook in mijn hart draag. Vivapo je bent een pracht vrouw, ik bewonder u!

https://annasblogeenjaarertussenuit.com/

AnnaBerg ja mooie moeder, moeder van bijzondere kinderen, moeder met een groot heel groot moeder hart. voor alle kinderen die ze in haar leven tegen kwam! AnnaBerg ik bewonder je!

https://60plusenbewegen.wordpress.com/

Annemarie, ik wil steeds mee gaan wandelen als ik je blogs lees. we deelde een even iets, het is genezen, en met plezier lees ik nog steeds je 60plus blog ook al ben ik nog steeds geen 60plus, bewegen is inderdaad een must !

https://beekblog.com/

tjonge matroos, ik weet zeker dat je hier een limerick of een zes woorden verhaal van kan maken. zonder verpinken schrijf je de humor in mijn brein. voedsel voor de ziel. njam njam njam! ik lees je graag.

en omdat ik niet kan stoppen!

https://mrsbrubeck.wordpress.com/

een vrouw die me dikwijls laat zien wat het leven is zoals ik het graag wens. ze schrijft over haar gezin en dat is een voorbeeld voor me!

ik denk aan nog een paar blogsSters, en hoop van harte dat de Liebster Award ook hun richting uit gaat komen in de toekomst!

Dames  jullie zijn voor mij hier elke dag – voedsel voor de ziel – waarvoor heel veel dank !

OOK dankjewel aan:

dankjewel Omabaard ! Wakkersgedichten ! leegschrift ! petrasparkblog ! shivatje ! fietszwerver ! Thomas Pannekoek, Rob Albechts…. enz… enz… enz…

en natuurlijk Mooi leven By de Gans, dank je wel lieve Marije !

http://mooileven.org/liebster-award-3/

flowers-704658__340

ik ben genomineerd !!!

Liebster_10_17-e1507050801798

ik ben genomineerd voor de Liebster award door Mooi leven By de Gans !

ik las het deze morgen op de twitter van Mooi leven ! ik wreef even in mijn ogen, ik ben zo blij ! dankjewel lieve schat !

en nu ga ik opzoek wat ik juist ga schrijven – wat weten jullie nog niet van mij? hmmm…

en wie ga ik nomineren?

spannend, ik zal deze avond bloggen.

NU BEN IK HEEL BLIJ ! heel blij !!!!

tot straks !

net een blog geschreven

ik heb net een blog geschreven voor de Edometriose vereniging Vlaanderen.

intens is het schrijven, maar wel fijn !

ik heb de ruwe versie meteen opgestuurd, want ik weet dat ik er anders 5 nieuwe schrijf en er géén opstuur…

het is toch altijd spannend om zo ‘intieme’ onderwerpen aan te snijden, zeker op vraag. maar nu kan ik het ook loslaten, morgen is een andere dag…

al zijn het zeer emotionele dagen voor mij, wat een geluk er is opluchting en toekomstperspectief !

en verder ben ik vandaag niet in staat om veel te lezen, dju toch er zitten weer blog pareltjes in mijn mailbox van bloggers die ik volg…

lieve mede bloggers, ik ga jullie zeker lezen! maar deze week in de vlucht of helemaal niet denk ik…

dit is een uittreksel van mijn blog van vandaag;
“Voor mijn lichaam is het nu het ‘einde’ vervroegd in de menopauze komen is ook geen lachertje, maar eerlijk, de angst om elke maand een cyste te hebben ebt langzaam weg, langzaam want ik heb 24 jaar met endo geleefd van mijn 24 tot mijn 44 ste.
Ik zal het nooit vergeten! Er komt een boek, voor vrouwen die steun kunnen vinden in mijn verhaal, vrouwen die endometriose hebben en waaraan je niet kunt zien dat ze elke maand afzien, vrouwen en omgeving die door endometriose verschillende vruchtbaarheidsperikelen moeten doorstaan, ook voor de vrouwen die door endometriose ongewenst kinderloos zijn.
Ik draag mijn blog op aan jullie. ”

22281801_1349701455151690_8586776817373626448_n

 

“daar waar het hart de ziel raakt”

opgedroogde tranen voel ik op mijn gezicht. zo ben ik gisteren nacht in slaap gevallen.

het eerste wat ik las was ‘…. is hooggevoelig’

ik kon me er meteen iets bij voorstellen, geen enkel probleem. we gingen verder de Gauss curve kwam boven, de uitleg van een iets andere test curve vooraan de curve rode kinderen meisjes en jongens 10 procent bovenaan in het rood Klinisch geschreven, net voor de grijze zone.

gausscurve

die grijze zone die ken ik, daar vertoefde ik al heel mijn leven in, mijn leven vanaf het moment dat ik de dorpel en deur van mijn eerste klasje binnenstapte.

ga ik ‘vallen’ naar de ene kant – klinische – of naar de andere kant – het begin van ‘normaal’? 

het is maar hoe je het toen kon bekijken, ik kan het in die tijdsgeest van half de jaren 70 wel begrijpen, toen was er nog geen spraken in het plaatselijk PMS over HSP en ASS.

ik was een ‘kantelaar’ die of wel naar het ‘normale’ op de Gauss curve of naar het klinische kon kantelen. ik was al een volleerde kantelaar in de 2 de kleuterklas. de hele 1ste kleuterklas heb ik duimend doorgebracht achter de ‘poppenkast’ om de poppenkast van daarbuiten te observeren.

wat moest ik in godsnaam aanvangen om ooit een comunicatief sociaal vaardig meisje te worden?

juist ja observeren, bestuderen, verstandelijk uitproberen. de poppenkast van de onuitgesproken sociale regels leren.

wanneer lach je als er geen plezier is? waarom geef je een hand? wat doe je als iemand weent? waarom luister je als het voor jou niet duidelijk is waarvoor je moet luisteren? …?…?….?

in die eerste dagen van de kleuterklas ben ik begonnen aan mijn levenslange studie van het ‘on uit gesproken sociaal communicatief gedrag‘. ik moet zeggen met de lichaamstaal had ik het minste moeilijkheden, het werd pas zeer verwarrend wanneer de lichaamstaal iets liet zien dat niet overeen kwam met wat er op volgde.

ook dat moest ik leren!

door al dat leren wat andere gewoon kunnen – toch de rest van die 1 op 100 – kon ik natuurlijk in de laatste kleuterklas niet meer ‘volgen’ zoals de Gauss curve van 5 jarige normaal moet evolueren. ik moest zoveel leren, begrijpen en verstandelijk toepassen, elke seconde van de dag !!!

toen is mijn kanteling gebeurd die mijn hele leven tot op vandaag heeft bepaald, ik moest nog een jaartje LEREN SPELEN ! ja hoor dat vertelde ‘ze’ tegen mij. toen heb ik innerlijk een stap gemaakt – wat voor zin heeft het nog om me in te zetten –

als sneeuw voor de zon verdween het vertrouwen van mijn Gauss curve. punten en vooruitgang was er niet, ook al studeerde ik me als kleuter al te pletter… de grote blinde vlek, en bijkomende leermoeilijkheden kwamen al snel naar boven drijven – wiskunde – wtfck, ik moet het zien, laat het mij alstublieft zien! anders kan ik het niet begrijpen!

toen de meester zich begon te frustreren toen hij doorhad dat hij het stap voor stap uitlegde in wel kon volgen en vanaf het moment ik het zelf moest doen er niets van kwam, voelde ik zijn boosheid, rook ik zijn zweet, voelde ik dat hij zich ‘geen raad wist’ met mij.

elke dag van het eerste leerjaar ben ik bezig geweest met bestuderen wat de leerkracht deed en hoe ik erop kon en moest reageren…

kan er mij ook iemand zeggen waarom ik dt moet schrijven, ik kan het niet zien, horen, voelen, proeven… hoe ik ook mijn best deed, het gewoon aannemen van iets dat voor mij niet echt klopte, want alles moest kloppen voor ik het ging toepassen, is nogal op zijn zachts gezegd tijdrovend in het onderwijs.

als snel kantelde ik helemaal naar het – naar het klinische – op alle vlak ! op mijn 4 leerjaar was ik zo moe, dat ik definitief besloot om gewoon te volgen, ook al voelde, rook, proefde, en zag ik dat het voor mij niet klopte. ik was moe en zeer zeer volgzaam, braaf stil en – wat moeten we nu toch met u -.

bijlessen kreeg ik thuis uit de boekjes van het ‘bijzonder onderwijs’. de tekeningen die er in stonden spraken me wel aan… de toon was gezet…

het water waarin ik in begon te zwemmen op enkelvoet hoogte, ik ploeterde verder al wenste ik liever te zwemmen in het diep, ik had dit al zo dikwijls geobserveerd, laat mij verder zwemmen !!!

klinisch, net op het randje. ik nam een grote rugzak en stak daarin wat ik goed kon maar niemand naar vroeg, later werd mijn zolder, mijn tussenverdieping, mijn benedenverdieping volgezet met wat ik goed kon en nauwelijks aangesproken werd.

ik liep gebukt, mijn rug ging eraan tijdens het voorlaatste jaar van mijn opleiding van Publiciteit en creatieve ambachten. mijn gezondheid een zorg. als schilder allergisch worden voor verf, zo erg dat de ogen zo opzwollen dat ik niet meer kon kijken, niet zo praktisch, niet…

natuurlijk zag ik gisteren nacht mijn leven voor mijn ogen passeren, ik luisterde gisteren goed naar de mijnheer van de Kronkel. het was iets te herkenbaar wat hij vertelde vanuit testen die niet van mij zijn afgenomen.

ze hangen er nog mijn opgedroogde tranen, het is een begin, een hergeboorte gaat het zeker zijn, ik kan eindelijk mijn zolder, mijn tussenverdieping, mijn benedenverdieping gaan uitpakken en hoe dat weet ik nu al!

straks komt Sander terug, en later ga ik cursussen volgen, om dat wat uitgepakt is te leren communiceren naar de 1 op 100 en al de andere die ik kan helpen.

want laat ons nu eerlijk zijn,

ik kan heel goed de ongeschreven regels van sociaal gedrag van de mens beschrijven, en bewoorden, en invoelen, in one liners, net dat waar u gewoon in mee draaide en misschien problemen mee heeft, kan ik benoemen !

ik heb ASS !

en heb me gespecialiseerd in sociaal gedrag en het communicatief systeem van het sociaal gedrag van de mensheid. een heel bijzondere taal !!!

en nu de douche in, mijn tranen afspoelen…

“daar waar het hart de ziel raakt”

en verder wil ik graag als ASS vrouw, mama en echtgenoot verder schrijven gewoon zoals ik leef en beleef…

vintage-portrait-1995758_960_720

_________________________________________________________________________________________

http://www.anneliesspek.nl/Autisme%20bij%20vrouwen.pdf

 

 

aanschuiven voor broodjes en kaas

ik keek gisteren mijn ogen uit.

ik nam een grote gele zak aan van een mevrouw die ‘goedemorgen’ zei zodat ik enthousiast me de trap op liet rollen naar de verdieping waar ik de koffie al kon ruiken.

toen ik van de trap afstapte zag ik twee rijen aanschuiven voor 1 zelfbedieningstoog !

WAT IS DIT !!!

ik ging dichterbij kijken en zag mensen karretjes inladen met bordjes vol broodjes, kaas, confituur enzo…

ik liep daar even rond want ook ik had zin in ‘iets’, maar tjonge wat een wachttijd, het bleef maar komen helemaal vol stond die eetruimte!

ik zag en dacht ‘hmm ik wacht wel even’.

wachten tot tot de juiste persoon met het juiste gele hemd en naamkaartje op een knopje drukte en het automatische afgestelde gordijn net om 10 uur naar omhoog werd gerold.

het was druk voor het gordijn, ik stond bijna tussen in rugzakken…

als een horde vastgezeten horzels zoemde de mensen uit op de kinderafdeling. zoemend naar daar waarvan ze denken dat ze het kunnen gebruiken.

ik zoemde meteen naar de visueel onthouden plaats van de sorteer koffertjes voor de kinderkledingkast. het schap dat ik moest hebben leeg! oei !!! dju speciaal naar hier gekomen, zonder fatsoenlijk te eten en ik moet snel weer weg…

een geel hemdje komt aan haar ‘balie’ staan ik vraag meteen – zijn ze er nog, ik wijs naar het voorbeeld met nummer 1727 aan 7.75€ ze tikt een nummer in en ziet een nummer verschijnen – ja hoor ze zijn juist binnen gekomen, ik ga ze voor u halen! – ik sta met een grote glimlach op mijn gezicht, en lach terwijl ze ze uit de doos in mijn grote gele zak steekt.

ik heb mijn buit en ga nog eens kijken of ik iets kan eten en drinken, tjonge nog een doorkomen aan…

ik vertrek weer, trap af, de beneden verdieping, een vergiet, joepie een fatsoenlijk vergiet, joepie doorzichtbaren potjes voor zijn Lego en Playmobil in te steken zodat de iglo bij de iglo en de racebaan bij de racebaan kan blijven.

rollend met de kar blijf ik de grootste drukte voor, ik treuzel bij de planten en denk na over een eventueel cadeau voor een vriendin die jarig gaat worden…

de zoektocht naar iets zachts en mooi is een maat voor niets.

een hongerke dringt zich op, ik ga naar boven, ik zie wat ik nauwelijks kan geloven. net na 11 is de ruimte die gevuld was met voeding en mensen van de morgen leeg! LEEG ! ik zie achter de togen mensen in de weer met frieten, de beroemde balletjes van het huis…

euh het is net na 11 uur !!!!

ik treuzel ik kijk wat ik mag eten, ik vis een pas aangevulde salade met kip en een verdwaald broodje in een doorzichtige bak zonder tang.

ik kijk de zaal in en zie lege borden staan opgestapeld met te veel eten van het blijkbaar zeer populair 1 euro ontbijt.

http://www.ikea.com/ms/nl_BE/ikea_food/#breakfast

ik voelde me net een aliën in den Ikea

ik wist dit niet !!!!

1 euro voor een ontbijt,

zeg! hoeveel kan jij erop !!!

te gek voor woorden, om 10 uur zit de resto vol ! welke horeca zaak kan dit nu nog zeggen !!!

ik moet eerlijk zeggen, het was lekker wat ik heb gegeten aan 5.75 met twee biologische appelsapjes en een broodje van 30 cent…

en de volgende keer weet ik meer….