te traag

schildklier

opgelost, we zijn al één stap verder…

mijn lichaam heeft gewoon meer schildklierhormoon nodig!

gedaan met mijn darmprobleem – ja ja geen ontsteking – bij het innemen van 125 in plaats van 100.

zo gaat dat bij mij, ik heb er geen meer, een schildklier, ik heb ze zelf afgebroken, dus het is nu overgenomen door een fabrikant van het schildkliermedicijn dat vele vrouwen krijgen.

dus we gaan voor elke dag een verhoging dus…

en binnen een paar maanden weer een energieke Esther !

het volgende komt in beeld alleen dat is nog even wachten… endo of bloedklontertje door de operatie – dat heb ik al eens gehad door een gesprongen cyste en is vanzelf opgenomen door het lichaam –

om nu maar eens te zeggen dat een schildklierwerking invloed heeft op je hele lichaam, ook op gewrichten en emoties, zelfs op de ogen …

Hashimoto heeft een belangrijke ziekte ontdekt, die van mij, laat het zover dus niet komen en laat regelmatig je schildklier hormoon nakijken als je al een aantal maanden niet zo denderend voelt…

om nu even over te gaan in het Japans

Joepiedepoepie !

http://www.schildklierinfo.be/aandoeningen_hashimoto.html

Advertenties

waar zijn de engelen?

e1c066c2-697c-11e3-8f29-52495a402aa1_web_scale_0.0547445_0.0547445__

Waar zijn die engelen?

het is een week na mijn coming – out en ik heb veel geleerd deze week.

ik wil me verder ‘bewuster’ maken van alles wat ik aanvoel, maar ook voor andere technieken die mensen gebruiken.

onder andere zijn de engelen onze bondgenoten die er zo mooi uitzien.

vele mensen zijn erdoor aangesproken, en vele mensen werken er mee. ik ben nieuwsgierig geworden omdat ook in de groep van vorige week mensen zaten die met engelen werkte.

natuurlijk ken ik het belang van een goede wens te verzenden, ik ben me ook bewust van de kracht van die wens te zenden.

ik doe dit ook naar het universum, maar misschien sla ik stappen over en zijn de engelen de mooie boodschappers die ik nog niet ken, maar wel graag wil leren kennen.

ze zijn er, ik wil er graag meer bewust van worden.

of zoals mijn vriendin zegt
– er zijn veel engelen werkloos –

het is een kunst om wensen te zenden en ze ook te kunnen beluisteren, en natuurlijk ook te aanvaarden…

het beluisteren van hun gefluister kan blijkbaar je leven veranderen (net zoals de boodschappen die ik aanvoel voor bepaalde mensen en zeker voor mezelf…)

ik ga me eens bezighouden in de komende kersttijd met engelen.

een mede blogger heeft er al iets over geschreven ik ga eens snuisteren!

natuurlijk wie er mee werkt mag hier een reactie onder laten wie er mee werkt, en of wie ervaring heeft met wensen te zenden in het universum
& ik ben opzoek naar mooie goed bruikbare orakelkaarten!

https://shivatje.wordpress.com/2017/…/13/engelen-en-wensen/…

de zetel

ik maak plaats

hoe het nu verder gaat, dat kan ik nog niet vertellen, maar iets kan ik al wel vertellen.

je neemt dikwijls beslissingen die je al lang had “moeten” nemen als je een diagnose krijgt en een vervolg daarop.

zoals gisteren.

ik neem steeds beslissingen die al lang genomen hadden moeten worden wanneer ik op gezondheidsvlak met een vervolg diagnose te maken krijg.

ik stel mezelf de vraag, wat kan er verbeteren aan mijn leven, wat is frustratie en wat kan ik eraan doen, hoe kan ik iets verbeteren waarvan in last heb en een meerwaarde is voor heel het gezin…

ik zelf kan veel doen op gezondheidsvlak nog steeds voor mezelf. dat doe nu even minder goed dan een maand geleden, ik heb even time – out gekregen van mijn diëtiste omdat de stress zich had opgehoopt en zich helaas nog verder ontwikkeld in ons leven. (de feestdagen zijn totaal anders als vorig jaar, en ik heb het daar persoonlijk moeilijk mee, maar ook binnen het gezin is het extra lastig dit jaar).

ik heb in het groot wel een doel opgeschreven bij mijn diëtiste – volgend jaar geen suiker meer in de week – wel als het moet gecontroleerd in het weekend, en anders helemaal niets meer punt.

vorig jaar is me dat gelukt met de alcohol, het is me gelukt te stoppen met koffie te drinken vanaf maart, en nu dus de suiker onder handen nemen.

misschien nog eens – 9 kilo volgend jaar wie weet?

dat ga ik dus doen, voor mezelf met een onrechtstreekse meerwaarde voor het gezin.

en gisteren hakte ik een andere knoop door die al een jaar op onze schouders, rug en hals woog, de zetel waar we een jaar in zitten ZIT niet goed. hij is gekregen, een jaar geleden hadden we hem nooit naar hier mogen halen, toen hadden we al in gedachten van een nieuwe gezinszetel te kopen, maar neen wij wenste op reis te gaan…

ik kreeg een chronische hals – rug verbinding ontsteking die me een aantal beurten kine koste het afgelopen jaar. en gisteren was ik het moe! kots moe ! geen extra pijn meer voor mij !

gedaan, het is gedaan met de zetel waar ook mijn man van mening is dat hij niet goed zit…

ik ploos al een aantal keren afgelopen maanden de website van Ikea uit, hmmm niet echt iets naar mijn zin en de meerwaarde voor onze zit houdingen en zetelgebruik…

ik verloor me zelf een paar keer helemaal in zetels zoeken binnen ons budget en gebruik. het web niet de oplossing.

gisteren had ik er genoeg van, ik reed de kinderen naar een verjaardagsfeestje, en stopte hier bij Odrada, een meubelzaak vlakbij huis. ik kocht binnen het uur een zetel, iets boven het budget dat wel maar helemaal binnen het gebruik van ons gezin!

ik maak plaats

deze dus, met opbergruimte en uitschuifbare slaapbank, verstelbare hoofdsteunen, in een ruwe gespikkelde donkergrijze stof die warm aanvoelt, voor een mooi bedrag (1499€) dat we kunnen uitgeven aan een zetel voor dagdagelijks gebruik.

gratis thuis geleverd ! ik moet dus niet opzoek naar een huur camionette voor de zetel gaan te halen en in elkaar te steken en zo verder…

wel is waar…

geen vakantie dus dit jaar… voor mij geeft het niet, mijn man mag gerust gaan… ik blijf thuis, lekker liggen met de zoon en de hond in de zetel…

met een goed boek in mijn hand

All-focus

en meer moet dat niet meer voor me zijn…

  • al ben ik wel met een heel klein hartje naar huis gereden om het te vertellen tegen mijn man.
  • dat gaat dan altijd in een wervelwind verhaal met weinig woorden terwijl in mijn schoenen aan het uitdoen ben en mijn jas aan de kapstok hang
  • ik heb een zetel gekocht! zeg ik dan. waarop hij zegt – WAT !!!
  • en daarna verder gaat met – hoeveel heeft die gekost?! –
  • ik dan weer in een wervelwind het bedrag zeg en hij reageert
  • ZOVEEL?!
  • ik verder ga met mezelf klaarmaken om het eten te maken en zeg
  • het was de tweede goedkoopste van heel de winkel !!!!
  • en hij perplex staat te kijken of het echt waar is…
  • en daarna even de foto’s bekijkt en zegt dat het idd een meerwaarde is voor ons gezin.
  • eindigt met – wanneer hebben we hem?-
  • en ik dan zeg – ik weet het niet –
  • waarop hij zegt – hoe kan dàt nu dat je dat niet weet? –
  • en ik zeg, ik heb op de bestelbon laten zetten SPOED !
  • en hij dan vraagt – hoeveel heb je al betaald? –
  • ik dan vertel 999€
  • en er dan een stilte valt waarbij je een speldenprik kan horen vallen
  • ik dan maar stop, en zeg
  • het eten is klaar !

en nu als ik vandaag bericht krijg dat ik een kijkoperatie nodig heb, dan weet ik dat ik kan herstellen in een goeie zetel en dat is zoveel waard…

ook als hij wat te veel snurkt, kan ik beneden slapen, of als ik ziek ben kan ik ook benden komen slapen, wat nu allemaal niet kan…

ja hoor, een meerwaarde !

soms vraagt een mens zich af

waar je die positiviteit altijd vandaan laat komen, soms is het gewoon f*ck nieuws…

en toch, ik ben getraind in positief denken, we gaan gewoon door met positief denken, waarom ook niet?

toch ben ik ook realistisch geworden, daarnet lag ik daar met een dokter die de echo nam gewoon vrolijk een zeer realistisch gesprek te voeren over de ‘het chronisch gedrag van het endometriose weefsel ‘

het kruip waar het wil en het gaat evolueren zoals het wil. groeien in een cyste van chocolade, “gewoon, het nemen zoals het is hé mevrouw”

straf zei ik, ik kan veel doen voor mijn lichaam, mijn geest en mijn bewustzijn, zei ik, maar endometriose doet ook zijn ding, heel eenvoudig gewoon groeien…

de basis van vele ziektes hé mevrouw!

ik lachte, en bedankte hem voor zijn wijze raad, het groeit dat staat vast en nu naar het volgende zei ik, hij lachte en zei dat is het leven hé mevrouw 

ja zo ist, niet meer niet minder, we weten het, als het endo is dan zijn we vanaf morgen vertrokken voor een reeks onderzoeken met de vraag – naar waar is de endo gegroeid? –

natuurlijk weet ik ook dat er bij elke ziekte ook een mentale kwestie hoort, hoever sta je in de aanvaarding? want leren aanvaarden is het leven hé, niets meer en niets minder…

wat zegt mijn hart vandaag? het is er stil, ik voel wel woede en roep meermaals innerlijk een dju want ik laat mijn mede huis genoten niet graag verschieten…

het is dikwijls ook hoe je er tegenover gaat staan, straks zit ik voor de gynaecoloog die me zeker met verbaasde ogen gaat aankijken en zegt – we hebben ofwel een bloedcyste van uit de operatie en die verdwijnt vanzelf of we hebben endometriose in ons beeld –

we gaan zien, ik wacht af en ja ik ben een beetje verdoofd omdat ook de dokter daarnet endometriose vermoed, maar heel duidelijk was, ik ben geen gynaecoloog !

ik heb vannacht niet goed geslapen eigenlijk, had het maar en gaat het maar met een doosje antibiotica opgelost kunnen worden?!

we gaan ons best doen, dat staat vast, realistisch en positief !

hop hop ju ju paard…

” het hart vult de spiegel van de ziel, het lichaam vult de spiegel met éénheid”

20526041_10154879464404537_5198895917893371848_n (1)

 

met stilte

met stilte

het is en blijft een kunst.

wanneer het lichaam toch weer verhalen begint te vertellen dan weet je…

mijn lichaam verteld een verhaal, het is heel simpel een verhaal van endometriose.

vandaag toch maar snel snel een echo laten nemen, en ja hoor, wat zien we? een cyste…

en verder hopen dat mijn darmen een gewone darmontstekingske hebben en het niet is wat ik aanvoel dat het is!

op naar morgen, bloedonderzoek, want een darmontsteking is goed op de voeding letten & antibiotica nemen…

en het andere is een kijkoperatie…

kortom het zijn geen stille dagen voor bibi!

maar ik ben wel weer blij, ook al moest het van de huisdokter weer snel gaan, we gaan vandaag de kerstboom halen, zodat die nog wat kan bekomen in de atelier voor hij in de warmte komt dit weekend.

en voor ons Fien zorgen, want ons meisje doet het goed na haar sterilisatie operatie van gisteren….

verder gaat het prima ! jawel !

tot morgen.

wereldlichtjesdag vandaag

ik schreef een nieuwe korte blog op

https://sterenhoopprenpostnatalekunst.wordpress.com/2017/12/10/wereld-lichtjes-dag/

en een prachtige link naar de pagina van mijn vriendin

Sterrenkinderen

Peggy Hermans doet zoveel mooi werk leer haar zeker kennen!

Home

Haar droom project is ook prachtig !

http://www.glasslovesmusic.com/

vandaag is het een dag waar het licht mag doorschijnen in de mooiste kleuren van het licht voor …

  • Rozie
  • Hugo

Hartsverbondenheid – wie ben jij ? –

wat een titel voor een blog!

ja je kan er niet omheen, het was helemaal in het teken van hartsverbondenheid gisteren avond.

23915542_928441170638801_8079397361984711490_n

gisteren nam mijn ego de juiste vorm aan waar mijn spirit helemaal in paste. vreed speciaal gevoel moet ik zeggen.

ik kreeg even gezonde kriebelingen, ik was even de rode draad kwijt en moest even een bekomen, maar dan ben ik verder gegaan, met de vorm waarvoor ik gekozen had – me laten drijven op de golven van het hele gebeuren –

het mee drijven was geen probleem voor me, al is het van begin tot het einde bijzonder spannend geweest. de innerlijke wind van energie ging zoals een innerlijke storm te keer, en toch keerde ik steeds terug naar het middelpunt van mijn energiestorm van gevoelens.

de kennismaking ging al snel over naar gesprekken over spiritualiteit en de persoonlijke beleving en het delen van kennis over dit thema, een bijzondere energie ontstaat in de groep vrouwen voor me. ik geniet vrouwen die over spiritualiteit praten alsof ze dat elke dag zo doen met vriendinnen.

het was even een andere wereld, heel even mag dat, de ontlading is dan groot, de dankbaarheid om er over te praten evenzeer. ik geniet nog meer…

we zijn vertrokken om het over hartsverbinding te hebben.

want ja hoor zoals ik al vertelde intuïtie is het begin van alles. 

ik had natuurlijk een rode draad voor de kennismaking, een structuur van kernwoorden die voor ik in mijn beeld had om te beginnen. een deeltje theorie een deeltje persoonlijk verhaal en …

ik schreef voor het eerst op een wit bord de zinnen

  • heldervoelendheid
  • zielsverbondenheid
  • sensitiviteit – gevoelsbeleving
  • universele materie – specialisatie
  • INTUÏTIE – het begin van alles – het bewust worden
  • van nature – door een levensgebeurtenis
  • hoger bewustzijn

persoonlijk verhaal

  • kan je dat van nature hebben?
  • ik ben een kind gebleven
  • het is heel simpel

er zitten 6 vrouwen voor me, 2 vriendinnen – waaronder mijn leermeester Peggy – 2 vrouwen die ik ken maar niet goed, en twee totaal onbekende vrouwen. voor mij ideaal om me comfortabel te begeven in mijn coming out.

ik begon, en daar stond ik dan, voluit te praten over dàt wat ik mijn hele leven al kan. ik voelde meteen dat ik een aantal stappen oversla, en voel meteen dat ik even moet luisteren naar de vrouwen om te ontdekken waar ik stappen oversla, of waar ik duidelijke en concreter over kan communiceren.

ik luister nu naar vele verhalen vanuit de groep wanneer ik een woord, zin of gebaar doorgeef. heerlijk is dit, de groep geeft zelf aan wat ik ga vertellen…

dat waarvan ik dacht het er niet over te hebben kwam op tafel, het delen bracht wel een soort opening waarvan ik schrok, ik schrok omdat toen de hartsverbinding tot stand kwam . het delen van een ingrijpende levensgebeurtenis heeft iets magisch, in verbondenheid en het werkte vanuit twee kanten – vanuit de groep en vanuit mezelf -.

daar waar de verstandelijke spiritualiteit een vinger uitsteekt naar het hart en de ziel

– het ego spreekt de kennis uit, het hart steekt zijn vinger uit

– mag ik praten alstublieft?

uit de groep kreeg ik een prachtige vraag – wie ben jij ? –

wie ben jij? 

M vertelde dat iedereen een zielenopdracht heeft, en dat ik die daar stond te praten niets bijzonder ‘had’ of ‘kon’ dat de andere niet konden.

en ja ze had overschot van gelijk! iedereen kan het ! we moeten er alleen voor een heel heel klein beetje – zot voor zijn – of neen beter we kunnen het best ons voor openstellen, onze intuïtie gebruiken, de zintuigen gebruiken, het hart laten leven.

we kwamen tot een oefening, voelen . hoe doe je dat? met handengeklap en het eerste woord is…

toen gebeurde er dat wat ik nooit had gedacht het al te mogen meemaken in een kennismaking, ik maakte een innerlijk sprongetje en daar stond ik als beginnende trainer, plots dat te doen waarvan ik jaren lang heb gedroomd!

de antwoorden op de vraag, weet jij wat je zielenopdracht is?

wanneer je dat vraagt aan iemand dat krijg je meestal veel antwoorden, veel of natuurlijk – ik weet het niet – . heel normaal,en zeer zeer leerrijk voor iedereen.

ik begon een rondje, het is 22 uur…

ik heb veel geschreven gisteren avond.

we hebben het over heel veel gehad, over ziek zijn en spiritualiteit, over verlies, over zielenopdracht, over de zielen in je zelf en de zoektocht daar naartoe, het vinden en de moeilijke toch…

de energie die heel heftig is in het weer en hoe we daar onderhevig aan zijn.

ik luister en zeg iets, luister en…

  • zeg kan jij ook iets zeggen over onze zielen, wat voel je? 

hoe laat het toen was, dat weet ik niet, maar dat was wel de opdracht en mijn test voor deze avond te leren – kàn ik het wel –

dus ik opzoek naar – wie ben jij? – 

doorheen heel de avond was ik al aan het invoelen, ik wist waar de moeilijkheden lagen en waar ik voorzichtig moest zijn…

daar gingen we, op het meest kwetsbare innerlijke punt in mijn leven, daar ging ik eens even mee aan de slag…

ik moet zeggen, ik had de afgelopen dagen veel schrik dat het me niet ging lukken, ik kocht voor de zekerheid 2 boeken kaarten, voor als ik een black out zou krijgen…

ik die twijfelde uit alle macht de dagen voor gisteren…

ja het bleek niet echt nodig te zijn geweest, ik gebruikte 2 methodes en het is me gelukt… wonderwel mag ik een – wijsheer – zien, ik ben vereerd, ik mag voor mijn leermeester een zin opschrijven, ik mag iemand in beweging laten voelen….

het was in mijn ogen ja soms ‘hocus magie’ laat ik even heel eerlijk zijn, een paar jaar geleden had ik weggelopen van mezelf in mijn dromen als ik dit zag wat ik gisteren heb gedaan, gisteren stond ik daar alsof mijn wortels diep in de aarde geaard waren en ik gewoon mee wiegde als boom met de wind van energie – energie die kwetsbaar was, is en altijd zo zal blijven…

ik ben enorm dankbaar voor de spirits die ik heb mogen ontmoeten, deze nacht heb ik een gesprek gehad met de meest kwetsbaarste, ik zal nog moeten oefenen om af te sluiten. 6 mensen is echt het maximum voor me in een groep.

ik ben enorm dankbaar voor de verhalen en de aanvullingen uit de groep!

heel erg bedankt !

23658624_923452887804296_9010691983852141956_n

natuurlijk gaan we door!

de eerst volgende zielverbonden medium kennismaking 

op – zaterdag 10 februari 2018

  • in de voormiddag vanaf 10 uur
  • avond vanaf 20 uur

op – vrijdag 16 februari 2018

de eerst volgende vervolg training zielverbondenheid

JA JA!!!! gaat door op

op – vrijdag 30 maart 2018

  • in de voormiddag vanaf 10 uur
  • avond vanaf 20 uur

op – zaterdag 31 maart 2018

  • in de voormiddag vanaf 10 uur
  • avond vanaf 20 uur

energie

dank jullie wel voor de succes wensen voor vandaag. ik zal het pas deze avond nodig hebben. dan zit het zaaltje vol, deze morgen heeft er een bijzondere energie plaats gevonden.

op 1 na hebben alle 5 deelnemers door omstandigheden in het leven één voor één afgezegd.

gisteren las ik dat – Mercurius  achter loopt – . ik weet niet in welk huis Mercurius loopt bij mij, maar het is opmerkelijk, en eigenlijk als ik heel logisch nadenk had ik het geweten.

deze morgen maakte onze zoon me vroeg wakker – omdat hij schrik heeft van het geluid van de wind – en natuurlijk gaf hij me de clou van heel het verhaal dat ik even moest leren.

de energieën zijn heel heftig – van hier naar daar – van helder naar ja naar waar? – eerlijk ik voel het aan mezelf ook, het heeft met veel te maken en veel intensiteit en niets duurt lang, vluchtig en soms niet pakbaar om er een uitleg over te kunnen geven.

nu ik ga gewoon over naar ‘vragen sturen’ dan gaat ik gewoon verder, we kennen het ondertussen.

maar ik stel me wel de vraag deze morgen – hoe komt het dat bijna iedereen vreselijke pech heeft gehad de afgelopen dagen? –

ik hoef ze niet te stellen, maar ik kreeg er wel een antwoord op – het is een heftig seizoen, waar veel mensen kiezen om te sterven, ziek te worden en om te leiden door andere levens gebeurtenissen. het is eigen aan de herfst en de overgang naar winter – iemand grapte en lachte we hebben het al druk genoeg hierboven – 

ik kreeg de raad om op een andere moment wanneer het seizoen geen overgang is aan het voorbereiden en het rustig is qua energie, opnieuw iets te organiseren.

wanneer de kersenbloesem bevroren is….

https://esthercuyvers.wordpress.com/2017/10/18/de-stroom/

ja we hebben een les geleerd, ik ben nu helemaal klaar voor vandaag en kijk reikhalzend toe naar deze avond, alles is klaar en start !

ook al weet ik dat ik niet alles kan zeggen, voelen en invoelen, ik weet dat er nu al een pak nieuw materiaal in de pc zit om een beginnende training te gaan schrijven, ik weet ook dat het te vroeg is om dit naar buiten te brengen ook al liggen de zinnen op het puntje van mijn tong, het is te vroeg…

ik begrijp nu bijzonder goed dat ook de deelnemers mee in de energie gaan van de gebeurtenis, en deze ja heel heftig is en voor sommige is geweest. ook voor mij als ik eerlijk ben… de eerste keer is altijd spannend.

het is ook een kwetsbaarheid die je boven legt voor mensen door mijn eigen kwetsbaarheid. mensen ‘leren’ liever een training, waarbij ze exact het zelfde beleven dan nu in de kennismaking…

ik ben blij met het inzicht dat ik daarnet voor de spiegel in de badkamer heb gekregen. ik ga me vandaag laten ‘varen op de dag energie en blijven staan dicht bij mezelf’ .

en nu start, op naar een lekker etentje een feestje , om dan mijn ding te doen in een mooi gezellig zaaltje met mooie mensen…

 

9c6175df1b4e57cb3157257dcc08a608